حاکمیت مدرن امروزی با درجه ی پایبندی حا کمین بر آرای مردم تعریف می شود هر میزان مردم در شناخت حقوق حقه خویش مصرتر بوده و حاکمین در به رسمیت شناختن این حقوق شهروندی تحت کنترل باشند، آن نوع  و روش حکومتی مدرن تر وبه قول امروزی دموکراتیک تر خواهد بود.  این نوع  سیستم حکومتی با مدل دولت و ملت  تعریف می شود  نه دولت و رعیت،  ملتی که زندگی در جامعه را حق خداداری خویش دانسته و در تمام  امورات  زندگی  واقف به حقوق شهروندی خود می باشند.  در مقابل دولت نیز در کاخ های شیشه نشسته  و خود  را  در معرض دید همه جانبه ملت  قرار می دهند  به مصداق  سیره نبوی و آموزش های نبی گرام اسلام (ص) که در زمان خلیفه اول مسلمین نتیجه داد. در متینگ پاسخگویی حاکمیت یک نفر شهروند ازآحاد ملت، در مقابل اظهارات خلیفه که من پایبند به عدالت می باشم  بلند شده و با صدای رسا  و شجاعانه گفت: یا امیرالمومنین اگر هم خلاف این  بود  ما با همین  شمشیر کج شما را به  راه  راست هدایت می کردیم.                                                          در سیستم حکومتی دولت و ملت  بین حاکمین و مردم  هیچ تفاوتی  نبوده  بلکه  حقوق  اجتماعی  و سیاسی و اقتصادی  آنها  بر اساس  قانون  بدون  برخوداری از حق ویژه  تعریف می شود.  در این نوع حکومت ها انحصار  به هیچ  عنوان  جای  ندارد  و  تمام امورات  سیاسی،  اقتصادی و اجتماعی         در دست مردم  بوده تا  هر گونه اراده کنند، در امورات زندگی خود وارد  شوند.  چه از طریق  تاسیس بنگاه های اقتصادی مستقل از دخالت های سیستم حکومتی، چه از طریق ایجاد نهادهای غیر دولتی     NGO) ها( ،  چه از طریق ایجاد نهاد های  مد نی و احزاب  سیاسی و مطبوعات آزاد که  همیشه حاکمین را  تحت کنترل داشته  و بدون دغدغه از کرسی  و میز صدارت پایین بکشند  و در نهایت  عزل  و نصب  حاکمین که از طریق شرکت در انتخابات آزاد  و بدون  اعمال  نظر حا کمیت انجام
می شود.  مزیت مهم این نوع حاکمیت  عدم  به وجود آمدن  مدیران  و کارگزار  بی اراده  و سلب اختیار شده و چاپلوس می باشد،  به  فرموده  امیرمومنان علی(ع) به چشم  افراد  مجیزگو  و
فرصت طلب خاکستر پاشیده می شود. در این نوع حکومت داری دیگر  بالا دستی ها  پایین دستی های بی اراده  و ناشایست  نخواهند خواست،  چون  این گونه  افراد نه تنها  هیچ کار مثبتی انجام  نمیدهند  بلکه با عدم تواناییها ی خود مافوق خود را دچار چالش سوء  مدیریت  خواهند کرد. در حکومت مردم سالار  نخبگان جامعه، کارگزاران  و درکل تمام  مردم، خود را  وام  دار خود میدانند نه حاکمین!  در این نوع نگرش دیگر سیستم ارباب و رعیتی در جامعه جاری نیست  بلکه تک تک آحاد  ملت چون به حقوق شهروندی خویش آشنا هستند،  هر گونه انحراف،  ویژه خواری،  راند خواری،  ناشایستی و ناکارآیی متصدیان امور،  به چالش کشیده شده  و جامعه  همه روزه در مسیر متعالی خویش قرار می گیرد.  در این سیستم حکومتی کارگزار،  متصدی و  حتی  نخبه ای که در مسیر نا راستی و نادرستی قرار گرفت،  با تشخیص مستقیم  وجدان  عمومی جامعه  از طریق استفاده از ابزار های قانونی(مثلا مطبوعات آزاد) منکوب  و از اریکه  قدرت پایین کشیده  خواهند شد.  در این  جامعه  هیچ  فسادی وجود نخواهد داشت یا در حداقل ممکن خواهد بود.  چون امر مهم امر به معروف و نهی از منکر به روش صحیح خود که از مظاهر امروزی آن رسانه ها و مطبوعات آزاد می باشد،  با تمام مظاهر فساد جامعه وارد مبارزه خواهد شد. در این شرایط بدون  نیاز به  سیستم های امنیتی و پلیسی گسترده که به ازای  هر نفر از کارگزار یک نفر مامور کنترل (در صورت قابل اعتماد بودن که نمیشود) یا دوربین تحت کنترل لازم می باشد،  مردم خود پلیس وچشم الکترونیک جامعه خواهند بود و از طریق مجاری قانونی با تمامی کج روی ها مبارزه خواهند کرد.  نخبگان و مسئولین جامعه در این شرایط نه تنها از راستی و صداقت شایستگی و پاکدامنی خود وا همه  ندشته  بلکه به آن مباهات  نیز خواهند کرد. در این مسیر مردم جامعه نیز با اطمینان یابی وآرامش وجدان حاکمین و حاکمیت را از آن خود دانسته  واپیدمی فساد اجتماعی و اقتصادی را از بیخ  و بن برخواهند کند. در این جامعه  بحران  هویت در حاکمیت موجود نبوده  بلکه در درجه بسیار بسیارپایین خود خواهد بود،  بدین معنی که هر روز خبر از رشاء و ارتشاء و مافیای اقتصادی و قدرتی نخواهد بود، تا سلسله عظیمی از حاکمیت نیز با پول ملت  و بیت المال در جهت کنترل آن درآیند و عاقبت هم نتوانند کاری از پیش ببرند.                       


 

نوشته شده توسط نوید در چهارشنبه هجدهم دی 1387 ساعت 15:36 موضوع | لینک ثابت